Elke slingering van de onrust, de ene of de andere kant op, is een slag: de tik of de tak die je hoort. De frequentie telt ze per uur, geschreven als vph (vibrations per hour) of bph (beats per hour); beide betekenen hetzelfde. Twee slagen vormen één volledige oscillatie, dus de frequentie in hertz is het aantal slagen per uur gedeeld door 7.200.
| Frequentie | Slagen per seconde | Frequentie | Voorbeelden |
|---|---|---|---|
| 18,000 vph | 5 | 2.5 Hz | Veel vintage uurwerken en sommige met handopwinding |
| 19,800 vph | 5.5 | 2.75 Hz | Oudere kalibers zoals het Rolex 1570 |
| 21,600 vph | 6 | 3 Hz | Seiko 4R36, NH35 en 6R35, Omega 1861 en 3861, Powermatic 80 |
| 25,200 vph | 7 | 3.5 Hz | Omega Co-Axial 8500, 8800 en 8900 |
| 28,800 vph | 8 | 4 Hz | ETA 2824-2, Sellita SW200-1, Rolex 3235, Tudor MT5602, Grand Seiko 9S65 |
| 36,000 vph | 10 | 5 Hz | Zenith El Primero, Grand Seiko 9S85 en 9SA5 |
Is een hogere frequentie beter?
Niet op zichzelf. Een snellere onrust wordt minder verstoord door schokken en door de bewegingen van je pols, en de secondewijzer veegt in fijnere stapjes: acht per seconde bij 28.800 vph, tegenover zes bij 21.600. Maar hij verbruikt ook sneller energie en belast zijn echappement zwaarder, dus een uurwerk met hoge frequentie vraagt om zorgvuldig ontwerp en smering. Veel uitstekende horloges lopen op 21.600 of 25.200 vph.
Waarom een timegrapher hem moet kennen
Een timegrapher vergelijkt elke slag met het moment waarop die bij de nominale frequentie van het uurwerk zou moeten vallen, dus hij moet die frequentie eerst kennen. De timegrapher van Horology herkent die automatisch uit de zes standaardfrequenties hierboven. Als het geluid bij twee ervan zou kunnen passen (een horloge van 36.000 vph kan ook op 18.000 lijken), geeft hij de voorkeur aan de frequentie van je kaliber.
Quartz en Spring Drive
Een quartzhorloge wordt geregeld door een kristal dat 32.768 keer per seconde trilt, en de Spring Drive van Grand Seiko regelt zijn glijdende secondewijzer zonder tikkend echappement. Geen van beide heeft slagen die een akoestische timegrapher kan volgen, dus meet ze in plaats daarvan over dagen met Tijdcontrole.
De frequentie bepaalt ook hoe snel een uurwerk zijn opgeslagen energie verbruikt: zie gangreserve.