การแกว่งของจักรบาลานซ์แต่ละครั้ง ไม่ว่าจะไปทางใดทางหนึ่ง คือหนึ่งจังหวะ: เสียงติ๊กหรือต็อกที่คุณได้ยิน อัตราการตีคือจำนวนจังหวะต่อชั่วโมง เขียนเป็น vph (vibrations per hour) หรือ bph (beats per hour) ซึ่งมีความหมายเหมือนกัน สองจังหวะเท่ากับการสั่นครบหนึ่งรอบ ความถี่เป็นเฮิรตซ์จึงเท่ากับอัตราการตีหารด้วย 7,200
| อัตราการตี | จำนวนครั้งต่อวินาที | ความถี่ | ตัวอย่าง |
|---|---|---|---|
| 18,000 vph | 5 | 2.5 Hz | กลไกวินเทจจำนวนมากและกลไกไขลานมือบางรุ่น |
| 19,800 vph | 5.5 | 2.75 Hz | คาลิเบอร์รุ่นเก่า เช่น Rolex 1570 |
| 21,600 vph | 6 | 3 Hz | Seiko 4R36, NH35 และ 6R35, Omega 1861 และ 3861, Powermatic 80 |
| 25,200 vph | 7 | 3.5 Hz | Omega Co-Axial 8500, 8800 และ 8900 |
| 28,800 vph | 8 | 4 Hz | ETA 2824-2, Sellita SW200-1, Rolex 3235, Tudor MT5602, Grand Seiko 9S65 |
| 36,000 vph | 10 | 5 Hz | Zenith El Primero, Grand Seiko 9S85 และ 9SA5 |
อัตราการตีสูงกว่าดีกว่าหรือไม่
ไม่ได้ดีกว่าด้วยตัวมันเอง จักรบาลานซ์ที่เร็วกว่าจะถูกรบกวนจากแรงกระแทกและการเคลื่อนไหวของข้อมือน้อยกว่า และเข็มวินาทีจะกวาดเป็นสเต็ปที่ละเอียดกว่า: แปดครั้งต่อวินาทีที่ 28,800 vph เทียบกับหกครั้งที่ 21,600 แต่ก็ใช้พลังงานเร็วกว่าและทำให้เอสเคปเมนต์ทำงานหนักกว่า กลไกอัตราการตีสูงจึงต้องออกแบบและหล่อลื่นอย่างพิถีพิถัน นาฬิกาดีเยี่ยมหลายเรือนเดินที่ 21,600 หรือ 25,200 vph
ทำไมไทม์กราฟเฟอร์จึงต้องรู้ค่านี้
ไทม์กราฟเฟอร์เปรียบเทียบแต่ละจังหวะกับตำแหน่งที่ควรเกิดขึ้นตามอัตราการตีมาตรฐานของกลไก จึงต้องรู้อัตรานั้นก่อน Timegrapher ของ Horology ตรวจหาอัตรานี้โดยอัตโนมัติจากอัตรามาตรฐานทั้งหกข้างต้น เมื่อเสียงอาจเข้ากับได้สองอัตรา (นาฬิกา 36,000 vph อาจดูเหมือน 18,000 ได้ด้วย) จะเลือกอัตราของคาลิเบอร์คุณก่อน
ควอตซ์และ Spring Drive
นาฬิกาควอตซ์ถูกควบคุมจังหวะด้วยคริสตัลที่สั่น 32,768 ครั้งต่อวินาที และ Spring Drive ของ Grand Seiko ควบคุมเข็มวินาทีที่เคลื่อนแบบลื่นไหลโดยไม่มีเอสเคปเมนต์ที่เดินเป็นจังหวะ ทั้งสองแบบจึงไม่มีจังหวะที่ไทม์กราฟเฟอร์แบบฟังเสียงจะติดตามได้ ให้วัดตลอดหลายวันด้วย Time Check แทน
อัตราการตียังกำหนดด้วยว่ากลไกใช้พลังงานที่สะสมไว้เร็วแค่ไหน: ดูพลังงานสำรอง